Assessing the State of ICZM in an Island Tourist Destination Applying SESs and Ostrom’s Collective Action Principles: A View from Coastal Communities

Abstract

This thesis aims to investigate the state of integrated coastal zone management (ICZM), which is justified as a strategy for managing coastal resources with respect to increasing pressures from tourism, farming, climate change, urbanization, population growth, etc. In the case of island states, the impact of tourism and second-home development is paramount. The use of coastal areas as commons and ICZM as a governance strategy have been established for a long time; however, the implementation of ICZM has remained a challenge due to the forces of global mass tourism and unsustainable resource use in island states. This study focused on views of the coastal communities in North Cyprus, who are in constant interaction with coastal ecosystems for their livelihood. For the analytical purpose of the study, 251 survey questionnaires were administered to eight communities along with the coastal areas. Data analysis was conducted using descriptive statistical analysis with a post hoc test. Socio-ecological systems (SES) and Ostrom’s collective action principles guided the study as the main theoretical frameworks. The study revealed that the ICZM strategy has been neglected and coastal communities are not invited to be involved in any form of ICZM. Furthermore, the study revealed the tourism development has been the major activity of the Anthropocene in coastal areas without a proactive coastal development strategy that is supposed to consider the vulnerability of coastal ecosystems. Practical and theoretical implications are also discussed.

ÖZ: Bu tez, turizm, çiftçilik, iklim değişikliği, kentleşme, nüfus artışı vb. nedenlerle artan baskılar açısından kıyı kaynaklarını yönetmek için bir strateji olarak gerekçelendirilen entegre kıyı bölgeleri yönetiminin (EKBY) durumunu araştırmayı amaçlamaktadır. ada devletlerinde, turizmin ve ikinci konut geliştirmenin etkisi çok önemlidir. Kıyı alanlarının müşterek alan olarak kullanılması ve EKBY’nin bir yönetişim stratejisi olarak kullanılması uzun süredir oluşturulmuştur; bununla birlikte, küresel kitle turizminin güçleri ve ada devletlerindeki sürdürülemez kaynak kullanımı nedeniyle EKBY’nin uygulanması bir zorluk olmaya devam etmektedir. Bu çalışma, geçimleri için kıyı ekosistemleriyle sürekli etkileşim halinde olan Kuzey Kıbrıs'taki kıyı topluluklarının görüşlerine odaklanmıştır. Çalışmanın analitik amacı için, kıyı alanları ile birlikte sekiz topluluğa 251 anket anketi uygulandı. Veri analizi, bir post hoc test ile tanımlayıcı istatistiksel analiz kullanılarak yapıldı. Sosyo-ekolojik sistemler (SES) ve Ostrom'un kolektif eylem ilkeleri, çalışmaya ana teorik çerçeveler olarak rehberlik etti. Çalışma, EKBY stratejisinin ihmal edildiğini ve kıyı topluluklarının herhangi bir BKAY'a katılmaya davet edilmediğini ortaya koydu. Ayrıca, çalışma, kıyı ekosistemlerinin kırılganlığını dikkate alması beklenen proaktif bir kıyı geliştirme stratejisi olmaksızın, Anthropocene’nin kıyı bölgelerindeki başlıca faaliyetinin turizm gelişimi olduğunu ortaya koymuştur. Pratik ve teorik çıkarımlar da tartışılmaktadır