Üniversite Öğrencilerinin Ebeveynleşme Düzeylerinin İncelenmesi ve Ebeveynleşmenin Benlik Saygısı ile Kişilerarası İlişkiler Üzerindeki Etkisi

Abstract

ÖZ: Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin ebeveynleşme düzeylerinin incelenmesi ve ebeveynleşmenin benlik saygısı ile kişilerarası ilişkiler üzerindeki etkisinin farklılaşıp farklılaşmadığı ve anlamlı derecede yormada gücü incelenmiştir. Araştırmada, niceliksel ilişki tarama modeli kullanılmıştır. Bu amaçla araştırmanın çalışma grubunu Doğu Akdeniz Üniversitesi 2019-2020 eğitim öğretim döneminde Türkçe öğrenim görmekte olan 326’sı kadın 137’si erkek toplam 463 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında Ebeveynleşme Envanteri, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Kişilerarası İlişki Boyutları Ölçeği ile araştırmacı tarafından hazırlanıp uygulanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. SPSS 25.0 paket programından yararlanılarak analizler yapılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler Mann-Whitney U Testi, Kruskal-Wallis H Testi, Spearman Korelasyon Testi ve Doğrusal Basit Regresyon yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; Üniversite öğrencilerinin ebeveynleşme düzeyleri ile cinsiyet, kardeşi olup olmama durumu, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, anne ve baba birliktelik durumu demografik değişkenlerine göre manidar bir farklılık bulunmazken; kaçıncı çocuk oldukları değişkenine göre manidar bir farklılık bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinin ebeveynleşme düzeyleri ile benlik saygısı ve kişilerarası ilişki alt boyutlarından empati arasında manidar bir farklılık bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinin ebeveynleşme düzeyleri ile kişilerarası ilişki alt boyutlarından onay bağımlılık, başkalarına güven ve duygu farkındalığı arasında manidar bir farklılık bulunmamıştır; ebeveynleşme düzeyleri ile kişilerarası ilişki alt boyutlarından onay bağımlılık, başkalarına güven ve duygu farkındalığı arasında manidar bir farklılık bulunmadığından regresyon sonucuna bakılmamıştır. Ebeveynleşme düzeyleri, benlik saygısı ve kişilerarası ilişki alt boyutlarından empatiyi anlamlı ve pozitif yönde yordamıştır. Sonuca göre bazı önerilerde bulunulmuştur.

This study examined the parental levels of university students and whether the effect of parenting on self-esteem and interpersonal relationships differed, and its power to predict significantly was investigated. The quantitative relationship screening model was used in the study. For this purpose, the study group of the research consists of 326 female, 137 male, totally 463 university students studying Turkish in the 2019-2020 academic year of Eastern Mediterranean University. Parenting Inventory, Rosenberg Self-Esteem Scale, Interpersonal Relationship Dimensions Scale and Personal Information Form which was prepared and applied by the researcher were used to collect the data. Analyzes were made using the SPSS 25.0 package program. The data obtained in the study were analyzed by Mann Whitney U Test, Kruskal-Wallis H Test, Spearman Correlation Test and Linear Simple Regression method. According to the results of the research; While there was no significant difference according to the parental levels of university students and their gender, sibling or not, maternal education status, father's education status, mother and father togetherness demographic variables; A meaningful difference was found according to the variable of their number of children. A significant difference was found between the parenting levels of university students and empathy, one of the sub-dimensions of self-esteem and interpersonal relationships. No significant difference was found between the parentalization levels of university students and the sub-dimensions of interpersonal relationships, affirmation, dependency, trust in others and awareness of emotion; Since there was no significant difference between parentalization levels and interpersonal relationship sub-dimensions, affirmation, dependency, trust in others and awareness of emotion, the regression result was not examined. Parenting levels significantly and positively predicted empathy, one of the sub-dimensions of self-esteem and interpersonal relationships. Some suggestions have been made according to the result.