Hafif Şişman Kadın Bireylerde Zaman Kısıtlı Beslenme Müdahalesinin Antropometrik Ölçümler, Biyokimyasal Parametreler, Diyet Kalitesi ve Yeme Davranışı Üzerine Etkisi

Abstract

Bu çalışma, hafif şişman kadın bireylerde zaman kısıtlı beslenmenin (ZKB), vücut ağırlığı, biyokimyasal parametreler, diyet kalitesi ve yeme davranışı üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla Eylül 2021-Haziran 2022 tarihleri arasında Gazimağusa Devlet Hastanesi Dahiliye Polikliniğine başvuran, çalışma kriterlerini sağlayan katılımcılar ile yürütülmüştür. Çalışmaya, hekim tarafından herhangi bir hastalık teşhisi konulmamış, beden kütle indeksi (BKİ) 25-29.9 kg/m² aralığındaki 19-50 yaş arası 40 kadın katılımcı dahil edilmiştir. Katılımcılar randomize olarak kontrol (n=20) ve müdahale (n=20) grubuna ayrılmıştır. Kontrol grubuna herhangi bir diyet müdahalesinde bulunulmamıştır. Müdahale grubuna ise, 6 hafta boyunca enerji kısıtlaması olmaksızın 16:8 adlibitum ZKB modeli uygulanmıştır. Araştırma öncesinde tüm katılımcıların genel demografik özellikleri tanımlanmıştır. Çalışma süresi boyunca, tüm katılımcıların toplamda 3 kez antropometrik ölçümleri (vücut ağırlığı, BKİ, vücut yağ yüzdesi, vücut yağ kütlesi, yağsız vücut kütlesi, yağsız vücut yüzdesi, toplam vücut suyu, bel ve kalça çevresi) yapılmış, ayrıca enerji, makro ve mikro besin ögesi alımlarının değerlendirilmesi için çalışmanın başında, 3. haftasında ve çalışmanın sonunda olmak üzere 3’er günlük besin tüketim kayıtları alınmıştır. Çalışmanın başında ve sonunda olmak üzere, biyokimyasal parametrelerin değerlendirilmesi için venöz kan örnekleri toplanmıştır. Ayrıca yine çalışmanın başında ve sonunda, katılımcıların diyet kaliteleri Sağlıklı Yeme İndeksi- 2015 (SYİ 2015) ile değerlendirilmiştir. Tüm katılımcıların yeme davranışı düzeyi çalışma öncesi ve sonrasında Üç Faktörlü Yeme Anketi (TFEQ-R21) uygulanarak belirlenmiştir. Zaman kısıtlı beslenme grubunda vücut ağırlığı, BKİ değeri, bazal metabolizma hızı, bel çevresi, bel çevresi /boy uzunluğu ile kalça çevresi ölçümlerinde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azaldığı tespit edilmiştir (p<0.05). ZKB grubunda yer alan katılımcıların enerji, posa alımı, E vitamini, C vitamini, kalsiyum, magnezyum ve çoklu doymamış yağ asidi alımlarında istatistiksel olarak anlamlı bir azalma olduğu saptanmıştır (p<0.05). ZKB grubunda, 6. haftanın sonunda açlık kan glikozu, açlık insülin, total kolesterol ve düşük yoğunluklu lipoprotein kolesterol (LDL-K) değerlerindeki anlamlı bir azalma gözlenmiştir (p<0.05). ZKB’nin diyet kalitesi ve yeme davranışı üzerine bir etkisi bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç olarak bu bulgular, 16:8 ZKB’nin, enerji kısıtlaması olmaksızın, hafif şişman kadınlarda, yeme davranışını ve diyet kalitesini etkilemezken, enerji alımını azaltarak vücut ağırlığında bir kayıp sağlayabileceğini, aynı zamanda bazı biyokimyasal parametreler üzerinde olumlu etkiler yaratabileceğini göstermektedir. Bu verileri doğrulamak için konuyla ilgili daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar kelimeler: aralıklı açlık, diyet kalitesi, vücut ağırlığı kaybı, yeme davranışı, zaman kısıtlı beslenmeThis study was conducted between September 2021 and June 2022 with participants who presented to the Internal Medicine Clinic of Famagusta State Hospital, aiming to determine the effects of Time-Restricted Feeding (TRF) on body weight, biochemical parameters, diet quality, and eating behavior in overweight female individuals. The study included 40 female participants, aged 19-50, with a body mass index (BMI) ranging from 25-29.9 kg/m², and no diagnosed medical conditions. The participants were randomly assigned to the control group (n=20) and the intervention group (n=20). The control group didn’t receive any dietary intervention. The intervention group was subjected to the 16:8 time-restricted feeding for 6 weeks. Prior to the study, the general demographic characteristics of all participants were documented. During the study period, anthropometric measurements ((body weight, BMI, body fat percentage, body fat mass, fat free mass, fat free percentage, total body water, waist, and hip circumferences) were taken three times for all participants, and three-day food consumption records were collected at the beginning, the 3rd week, and the end of the study to evaluate their energy, macro, and micronutrient intake. Venous blood samples were collected at the beginning and end of the study for the evaluation of biochemical parameters. The diet quality was assessed using the Healthy Eating Index-2015 (HEI-2015) at the beginning and end of the study. The level of eating behavior for all participants was determined through the Three-Factor Eating Questionnaire (TFEQ-R21) administered before and after the study. In the TRF group, statistically significant decreases were observed in body weight, BMI value, fat mass, waist circumference, waist-to-height ratio, and hip circumference measurements (p<0.05). Participants in the TRF group showed a statistically significant decrease in energy intake, fiber intake, vitamin E, vitamin C, calcium, magnesium, and polyunsaturated fatty acid intake (p<0.05). In the TRF group, a significant reduction in fasting blood glucose, fasting insulin, total cholesterol, and low-density lipoprotein cholesterol (LDL-C) values was observed at the end of the 6th week (p<0.05). There was no significant effect of TRF on diet quality and eating behavior (p>0.05). In conclusion, these findings demonstrate that an 16:8 8-hour time-restricted feeding approach, without energy restriction, may result in weight loss by reducing energy intake,among overweight women without affecting eating behavior and diet quality. Additionally, it demonstrates that it may have positive effects on certain biochemical parameters. However, further studies are required to validate these findings. Keywords: intermittent fasting, eating behavior, diet quality, time-restricted feeding, weight loss