Cinsel suçları önlemede kimyasal kastrasyon seçeneği

Abstract

Kastrasyon, özellikle erkek cinsel suçluların erkeklik hormonu üreten testislerinin cerrahi müdahale ile alınması ya da ilaçla bu horm onun üretilmesinin azaltılması olarak tanımlanır. Kastrasyon, kimyasal ya da cerrahi nitelikte olabilir. Cerrahi kastrasyon, erkek pedofillerin testislerinin alınarak yeniden suç işlemelerini önlemek için uygulanan yöntemdir. Bu tedavide bireyin üreme organları alınarak erkeklik hormonu en az seviyeye indirilir. Kimyasal kastrasyon tedavisinde ise erkek pedofillere antiandrojen ilaçlar verilerek, erkeklik hormonu azaltılmaya çalışılır. Çocuklara karşı cinsel istek duyan kişilerepedofil denilir. Pedofiller, çocuklara karşı kontrol edilemez bir cinsel istek duyarlar. Bu kişiler, cinsel dürtülerine göre hareket ederler ve cinsel tercihlerini çocukların bedenine yönelik olarak kullanırlar. Dünyada yapılan istatistikî çalışmalar, pedofilleri harekete geçiren cinsel güdünün, uzun hapis cezalarıyla azaltılmasının mümkün olmadığını göstermiştir. Bu nedenle, devletler cinsel suçluların cinsel tercihlerinin değişmeyeceğinin bilinciyle alternatif seçenekler düşünmeye başlamışlardır. Pedofilik bireylerin tedavisinde amaç, onların cinsel eğilimlerini değiştirmek değil, bu eğilimler doğrultusunda yeniden eylemde bulunmalarını azaltmaktır. Bu amaç doğrultusunda birçok ülkede pedofilik bireylere adli ve klinik izleme, psikoterapi, psiko-farmakolojik ilaçlar ile kimyasal ve cerrahi kastrasyon uygulanmaktadır Türkiyede de çocukların cinsel istismarındaki artış ve bu suçların işlenmesinin engellenememesine çare olarak kimyasal kastrasyon yöntemi tartışılmaya başlanmıştır. Kastrasyon, bireylerin yaşamlarını sürdürmek için katlanmak zorunda oldukları bir tedavi yöntemi değildir, bu nedenle bu tedavi yöntemi sonucunda ortaya çıkacak yan etkilerin titizlikle tartışılması ve bireysel özgürlüklerle sosyal savunma arasındaki hassas dengenin kamu vicdanını yaralamayacak şekilde oluşturulması gerekir.