Uluslararası İlişkilerde Feminist Politikalar: İsveç Örneğine Eleştirel Bir Bakış

Abstract

2014 yılında İsveç’te yapılan genel seçimlerin ardından kurulan, kendini feminist olarak tanımlayan koalisyon hükümeti, uluslararası ilişkilerinde toplumsal cinsiyet eşitliğini gözeten 3R kuralı (Rights, Representation, Reallocation) gereği haklar, temsiliyet ve kaynakların yeniden tahsisinde feminist bir yaklaşımla, kadınların ve kız çocuklarının sesi olacağını ilan etti. Bu yeni siyaset modeli dünyada hem heyecana neden oldu hem de kuşku ile karşılandı. Dünya nüfusunun yarıdan fazlasını oluşturan kadınların, toplumun savaş ve çatışmaların olumsuz sonuçlarından en ağır şekilde etkilenen kesimlerinden birisi olarak, müzakere masalarında yer alması gerektiği feminist kuramcılar tarafından yüksek sesle dillendirilirken, İsveç’in yaptığı bu açılım feminist uluslararası ilişkiler teorisi ve pratiği açısından çok önemli bir yere sahip oldu. Feminist uluslararası ilişkiler politikaları küresel adaletsizlik ve eşitsizliklerle mücadele dahil olmak üzere, çevre ve iklim krizi ile mücadeleden ve küresel açlıkla mücadeleye, ekonomik güvenliğin tesisinden tüm kesimlere kaliteli eğitim sağlamaya, geniş bedensel ve psikolojik sağlık politikalarından, kapsamlı bir esenlik hali oluşturmaya yönelik müdahalelere kadar birçok alanla ilgili planlamaları ve uygulamaları içermektedir. Bu siyaset devletin değil bireylerin güvenliğine öncelik verir. Feminist uluslararası ilişkiler politikaları, toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin, LGBTİ grupların dışlanmasının, beyazların üstünlüğünün, ırkçılık, ataerkillik gibi baskı ve dışlama pratiklerinin üstesinden gelinmesini ilke edinir. Feminist uluslararası ilişkiler politikaları küresel çapta kapsamlı barış ve güvenliğin sağlanması hedefi ile oluşturulur. Bu çalışmanın amacı feminist uluslararası ilişkiler teorilerine odaklanılarak, İsveç’in 2014 yılından başlayarak dış siyasetteki uygulamalarını değerlendirmektir. Bu değerlendirmede eleştirel bir yaklaşımla ilk olarak İsveç’in göçmen ve mülteci politikalarına, ikinci olarak iklim ve çevre politikalarına, üçüncü olarak ise güvenlik ve savunma politikalarına odaklanılmıştır. Ayrıca İsveç’in 2022 yılı sonrasında resmi olarak feminist uluslararası ilişkileri terk ettiğini açıklaması da değerlendirme konusu yapılmıştır. Anahtar kelimeler: Feminist Uluslararası İlişkiler, Feminizm, Uluslararası İlişkiler, Toplumsal Cinsiyet, İsveç.

The coalition government formed after the general elections in Sweden in 2014, defined itself as a feminist government and adopted a feminist approach targeting gender equality in international relations through its 3-R politics which focuses on rights, representation and resource allocation. It declared that it would be the voice of women and girls in those regards. This new model of politics caused both excitement and suspicion in the rest of the world. Amid feminist theorists’ demands that women, who make up more than half of the world’s population, should be at negotiation tables as they are one of the polulation groups most heavily affected by the negative consequences of war and conflict, this initiative of Sweden has a very important place in feminist international relations theory and practice. Feminist international relations politics include planning and implementation of policies in many fields, including a fight against global injustice and inequalities, combat against environmental and climate crisis, struggle to end hunger globally, establish economic security and provide quality education to all social groups, and a struggle to create universal and well-rounded policies to enhance the physical health and overall well-being of individuals. As such, these policies prioritize the security of individuals, not that of the state. Feminist international relations policies adopt the principle of struggle against gender inequality and the exclusion practices resulting from racism and patriarchy. Feminist international relations policies are formed with the aim of ensuring comprehensive peace and security on global scale. This study aims to critically analyse Sweden’s foreign policy practices starting from 2014 by focusing on feminism international relations theories. This critical analysis focuses firstly on Sweden’s immigration and refugee policies, secondly on the country’s climate and environmental policies, and thirdly on its security and defense policies. Additionally, Sweden’s official statement that it has abandoned feminist international relations in 2022 is also analysed. Keywords: Feminist International Relations, Feminism, International relations, Gender, Sweden.