The Effect of Corporate Social Responsibility on Flight Attendants’ Job Outcomes: The Mediating Role of Work Engagement

Abstract

The purpose of this thesis is to develop and test a conceptual model that investigates the effect of corporate social responsibility on work engagement, career satisfaction, and employee voice behavior. This model also tests work engagement as a mediator in these relationships. Corporate social responsibility is represented by the ECON, LEG, ETHIC, and PHIL practices. Data were collected from flight attendants with a time lag of two weeks in three waves in an airline company in Turkey. The aforementioned relationships were tested through structural equation modeling. The results revealed that the indicators of corporate social responsibility were the ECON, LEG, ETHIC, and PHIL practices. The results demonstrated that corporate social responsibility positively influenced career satisfaction and voice behavior directly and indirectly via work engagement. In short, all hypotheses were supported. The aforesaid findings are discussed and their theoretical and managerial implications are presented. Limitations and future research directions are also given in this thesis.

ÖZ: Bu tezin amacı, işletmelerin kurumsal sosyal sorumluluk anlayışının işe angaje olma, kariyer tatimini ve pozitif ses çıkartma davranışı üzerindeki etkilerini araştıran kavramsal bir modeli geliştirip test etmektir. Model, ayrıca işe angaje olmanın aracı rolünü de test etmektedir. Kurumsal sosyal sorumluluk anlayışı ekonomik, yasal, etik ve iyilikseverlik değişkenlerinden oluşmaktadır. Veri Türkiye’de faaliyet gösteren bir havayolu işletmesindeki kabin görevlilerinden üç dalgada iki haftalık zaman diliminde toplanmıştır. Yukarıda ifade edilen ilişkiler, yapısal eşitlik modellemesiyle test edilmiştir. Çalışmanın bulguları, ekonomik, yasal, etik ve iyilikseverlik değişkenlerinin kurumsal sosyal sorumluluk anlayışını temsil ettiğini göstermiştir. Bulgular, sosyal sorumluluk anlayışının kariyer tatmini ile pozitif ses çıkartma davranışını doğrudan ve işe angaje olma değişkeni vasıtasıyla etkilediğini ortaya koymuştur. Kısaca, modeldeki tüm hipotezler desteklenmiştir. Yukarıda verilen bulgular tartışılmış ve teorik ve yönetsel belirlemeler üzerinde durulmuştur. Tezde, çalışmanın sınırları ve gelecek araştırmalara yönelik belirlemelere yer verilmiştir.