Tip 2 Diyabeti Olan Hastalarda Algılanan Sosyal Desteğin Hastalığı Kabul Düzeyine Etkisinin Belirlenmesi

Abstract

ÖZ: Bu araştırmada; tip 2 diyabeti olan hastalarda algılanan sosyal desteğin, hastalığı kabul düzeyine etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada evrenin tamamı örneklem olarak alınmıştır. Gazimağusa Devlet Hastanesi iç hastalıkları servisleri ve polikliniklerine başvuran 152 hasta araştırma kapsamına dahil edilmiştir. Veriler “Hasta Tanımlama Formu”, “Hastalığı Kabul Ölçeği ” ve ‘’Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği’’ kullanılarak toplanmıştır. Verilerin istatiksel analizinde tanımlayıcı istatistikler ve Mann-whitney U, Kruskal-Wallis H testleri kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmada yaş ortalaması’nın 62,47 olduğu, %55,3’ünün erkek, %62,5’inin evli, %64’ünün ilkokul mezunu, %51’inin çalıştığı ve %62,5’inin eşleri ile birlikte yaşadıkları görülmüştür. Hastaların ortalama diyabet süresinin 13 yıl ve %61,8’inin ailesinde ya da çevresinde diyabet olduğu, tedavide %57,2 ile en çok insülin kullandıkları saptanmıştır. Hastaların fiziksel aktivite (%48), beslenme (%46,7)ve ilaç kullanımında (%41,5) en yüksek desteği eşlerinden aldıkları belirlenmiştir. Hastalığı kabul ölçeği ile çok boyutlu algılanan sosyal destek ölçeği genel ve alt boyut puanları yükseldikçe, hastalığı kabul ölçeği puanları da yükselmektedir, aralarında istatiksel olarak pozitif doğrusal, yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p=.000). Hemşirelerin diyabetli hastaların hastalığı kabul ve algıladıkları sosyal destek düzeylerini belirleyerek bakım ve eğitimi planlamaları, ayrıca bu konuda daha geniş çaplı araştırmaların yapılması önerilmektedir.