Nöropatisi Olan Tip 2 Diyabetiklerde Farklı Adım Sayılarıyla Yürüyüş Sonrası Plantar Sıcaklık Değişiminin İncelenmesi

Abstract

Amaç: Tip 2 diyabetin (T2D) tedavisi ve komplikasyonların önlenmesi için tempolu yürüyüş, önerilen orta şiddet egzersizlerden birisidir. Ayak ülseri riski olan T2D’li bireylerde ise bu egzersizin ayak sağlığı açısından güvenliği tartışmalıdır. Amacımız, nöropatisi olan T2D’li bireylerde farklı adım sayılarıyla yürüyüş sonrası plantar sıcaklık değişimlerini incelemekti. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya, en az 1 yıldır T2D tanısı olan, bağımsız yürüyebilen ve Michigan Nöropati Tarama Testi fiziksel değerlendirmesinden 2 ve üstü puan alan, 44 birey dâhil edildi. Katılımcıların cinsiyet, yaş, vücut ağırlığı, boy uzunluğu, beden kitle indeksi, HbA1c değerleri ve hastalık yılları sorgulandı. Bireylerin ayrı günlerde, 3 farklı adım sayısı (2.000, 4.000 ve 6.000 adım) ile koşu bandı üzerinde yürüyüşleri öncesi ve sonrasında plantar sıcaklıkları kızılötesi termometre ile değerlendirildi. Bulgular: İki bin adımla yürüyüş sonrasında sol ayak başparmak altı ve 1. metatars distali, her 2 ayak laterali ve sağ ayak topuk sıcaklık değerleri anlamlı olarak artış gösterdi (p<0,05). Dört bin ve 6.000 adım yürüyüşleri sonrasında ise her 2 ayağın ölçülen tüm bölgelerinde sıcaklık anlamlı olarak yükseldi (p<0,05). Farklı adım sayılarıyla yürüyüş sonrası sıcaklık artış değerleri karşılaştırıldığında, her 2 ayakta da 4.000 adım sonrası artışın 2.000 adımdan fazla, 6.000 adım sonrası artışın ise en fazla olduğu görüldü (p<0,05). Sonuç: Nöropatisi olan T2D’li bireylerde plantar sıcaklık, yürüyüş adım sayısının artmasıyla birlikte artış göstermektedir. Özellikle 2.000 adım üzerinde belirgin olan sıcaklık artışı, ülser riskini artırabileceği için tempolu yürüyüşe başlayan nöropatili bireylerin, tek seferde 2.000 adımdan fazla atmaması daha güvenli olabilir.