Okul Öncesi Eğitim Kurumlarına Devam Eden Çocukların Duygusal Öz Düzenleme Becerileriyle Sosyal Uyumlarının İncelenmesi

Abstract

The aim of this research is to identify the relationship between preschool children’s emotional self-regulation skills and their social cohesion. Simple random method was used in this study to select 151 children, all of whom was born in 2011, attending kindergardens of the Ministry of Education in Famagusta, Nicosia, Kyrenia and Morphou in Turkish Republic of Nothern Cyprus during 2016-2017 academic year. Marmara Social and Emotional Adaptation Scale (MSEA), Emotion Regulation Checklist (ERC) and Demographic Information Form were used during data collection of this research which carried on as the relational model which is one of the descriptive method. Kruskal Wallis H Test and Mann Whitney U Test were used to analyse the data and the relationship between variable were assessed by employing Spearman correlation coefficients method. The results of the data analysis indicated a statistically significant difference only in MSEA - the subscale of appropriate behavior for social life’s requirements; while girls’s scores were higher in subscales of both Marmara Social and Emotional Adaptation Scale and Emotion Regulation Checklist. A significative difference in MSEA- the subscale of appropriate behavior for social life’s needs and in ERC - the Variability/ Negativity subscale according to their father’s job was determined. On the contrary, it was obtained that there was no a meaningful difference in subscale scores of MSEA and ERC according to the birth order of the children, the education status of their mother and father and also their mother’s job. The results of the study indicated that there was a significant relation between all the subscales of ERC (Variability/ Negativity, Emotion Regulation) and the subscales of MSEA (appropriate behavior for social life’s needs, social response, interaction with peers and positive approach to social environment).

ÖZ: Bu araĢtırmanın amacı okul öncesi dönem çocuklarının duygusal öz düzenleme beceri düzeyleri ile sosyal uyum arasındaki iliĢkiyi tespit etmektir. AraĢtırmanın örneklemi, basit rastgele örnekleme yöntemi ile seçilmiĢtir. AraĢtırmanın çalıĢma grubunu, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde Gazimağusa Ġlçesi’nde, LefkoĢa Ġlçesi’nde, Girne Ġlçesi’nde ve Güzelyurt Ġlçesi’nde bulunan 2016-2017 eğitim ve öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı anaokullarına devam eden 2011 doğumlu 151 çocuk oluĢturmaktadır. Betimsel araĢtırma yöntemlerinden iliĢkisel tarama modelinde yürütülen araĢtırmanın veri toplama aĢamasında; Marmara Sosyal Duygusal Uyum Ölçeği (MASDU), Duygu Düzenleme Ölçeği (DDÖ) ve Demografik Bilgi Formu kullanılmıĢtır. Veri analizi yapılırken Kruskal Wallis-H Testi, Mann Whitney U Testi ve değiĢkenler arasındaki iliĢkilerin incelenmesi amacıyla ise Spearman korelasyon katsayıları kullanılmıĢtır. GerçekleĢtirilen veri analizi sonucunda, Marmara Sosyal Duygusal Uyum Ölçeği alt boyutlarında ve Duygu Düzenleme alt boyutlarının tümünde kız çocukların puanlarının daha yüksek olduğu görülürken, sadece MASDU-Sosyal YaĢamın Gereklerine Uygun Davranma alt boyunda istatistiksel olarak anlamlı farklılaĢma olduğu bulunmuĢtur. Çocukların MASDU alt boyutları ile DDÖ alt boyutlarından aldıkları puanlar da; çocukların doğum sırasına göre, annenin öğrenim durumuna göre, babanın öğrenim durumuna göre, anne mesleğine göre anlamlı bir farklılıklar görülmezken, babaların mesleğine göre MASDU-Sosyal YaĢamın Gereklerine Uygun Davranma boyutunda ve DDÖ-DeğiĢkenlik/Olumsuzluk alt boyunda anlamlı farklılaĢma olduğu sonucuna ulaĢılmıĢtır. Elde edilen bulgular; okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden çocukların DDÖ boyutları (DeğiĢkenlik/Olumsuzluk, Duygu Düzenleme) ile MASDU alt boyutları (Sosyal YaĢamın Gereklerine Uygun Davranma, Sosyal Duruma Uygun Tepki Verme, Akranlarla EtkileĢim ve Sosyal Çevreye Pozitif YaklaĢma) arasında anlamlı bir iliĢki olduğunu göstermektedir.