The Role of Physical / Emotional Abuse and Neglect, Perceived Parental Style and Self-esteem on Emotional Intelligence among 4th and 5th Grade Primary School Children

Abstract

Intelligence has several mental functions such as perceiving, memorizing, learning, thinking, abstracting and adapting to new conditions (Aydin, Leblebici, Arslan, Kilic & Oktem, 2005). Emotional intelligence was described as the attend to, ability to, understand and regulate emotions to lead thought and behavior (Salovey & Mayer, 1990 as cited in Alegre, 2011). In the current study, we examined the associations of physical / emotional abuse and neglect, perceived parental style and self-esteem with emotional intelligence. A total of 250 4th and 5th grade primary school children were recruited for the study from twelve public primary school in Northern Cyprus and at home based by using personal contacts. Participants filled four questionnaires; Bar-On Emotional Intelligence Scale – Child and Adolescent Form, Child Abuse Scale, Parental Attitude Scale and Coopersmith Self-Esteem Inventory. It was found that self-esteem and perceived authoritative attitude of parents significantly predicted emotional intelligence of 4th and 5th grade primary school children. Emotional abuse and perceived authoritarian attitude of parents were significant negatively correlated with emotional intelligence. However, emotional neglect and also, age, gender, mother education level and father education level were found to have absence of prediction role on emotional intelligence. In addition, physical abuse and neglect were not assessed in this current study because of their reliability analysis’ results. Based on these findings, further recommendations were presented. Keywords: Emotional intelligence, physical / emotional abuse, physical / emotional neglect, authoritative / authoritarian parental style, self-esteem.

ÖZ: Zekânın algılamak, ezberlemek, öğrenmek, düşünmek, soyutlamak ve yeni koşullara adapte olmak gibi çeşitli zihinsel işlevleri vardır (Aydın, Leblebici, Arslan, Kılıç ve Öktem, 2005). Duygusal zekâ, düşünce ve davranışlara öncülük eden duyguları anlama ve düzenleme yeteneğidir (Salovey ve Mayer, 1990, Alegre, 2011'de belirtilmiştir). Bu çalışma, fiziksel / duygusal istismar ve ihmal, algılanan ebeveyn tutumu ve benlik saygısı ile duygusal zekâ arasındaki ilişki incelemiştir. Bu çalışmaya, Kuzey Kıbrıs'taki on iki devlet ilköğretim okulundan ve kişisel temaslar kullanılarak ev ortamından toplam 250 4. ve 5. sınıf ilkokul çocuğu dahil olmuştur. Katılımcılara dört adet anket uygulanmıştır; Bar-On duygusal zekâ ölçeği - çocuk ve ergen formu, çocuk istismarı ölçeği, ebeveyn tutum ölçeği, Coopersmith benlik saygısı envanteri. Benlik saygısı ve algılanan demokratik ebeveyn tutumunun 4. ve 5. sınıf ilkokul çocuklarının duygusal zekâsını önemli derecede yordadığı tespit edilmiştir. Duygusal istismar ve ebeveynlerin algılanan otoriter tutumu, duygusal zekâ ile negatif yönde ilişkilidir. Bununla birlikte, duygusal ihmal ve ayrıca yaş, cinsiyet, anne eğitimi düzeyi ve baba eğitimi düzeyinin duygusal zekâ üzerinde tahmin rolü bulunmadığı tespit edilmiştir. Ek olarak, bu araştırmada güvenilirlik analizinin sonuçları nedeniyle fiziksel istismar ve ihmal değerlendirilmemiştir. Bu bulgulara dayanarak ileriki araştırmalar için öneriler sunulmuştur. Anahtar Sözcükler: Duygusal zekâ, fiziksel / duygusal istismar, fiziksel / duygusal ihmal, demokratik / otoriter ebeveyn tarzı, benlik saygısı.